‫کوین.
‫کوین!
‫[امـروز]
‫[آیفون غیرفعال شد] ‫[لطفا یک دقیقه دیگر تلاش کنید]
وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫خانم؟
‫بله؟
‫سلام. یه سری تماس از همسایه‌هاتون داشتیم.
‫میشه باز کنید که بتونیم صحبت کنیم؟
‫نه، ممنون. من خوبم.
‫نیاز نیست ما رو داخل خونه راه بدید.
‫میتونید فقط بیاید توی ایوان ‫و باهامون صحبت کنید.
‫خانم، اونجا تنهایید؟
‫خانم، لطفا گوش بدید و در رو باز کنید.
‫دانا، باید همین الان باهات حرف بزنیم.
‫نگران سلامتیت هستیم.
‫دانا، بیا بیرون. همین الان بیا بیرون دانا. ‫[به دنیس: من توی خونه‌ام. لطفا عجله کن]
‫آفرین!
‫اومدی اینجا پز بدی؟
‫اوه نه. اینجوری خیلی آسون میشه.
‫کار کاملا هوشمندانه این میشد
‫که اون ضدتصاحب رو راه مینداختی دومینیک
‫ولی بهت اطمینان میدم که اگه بخاطر بلیک نبود
‫عمرا موفق نمیشدی، خب چی میخوای؟ ‫[دو روز قبل]
‫من اینجام الکسیس، که چیزی بهت بدم
‫که تو اگه بودی عمرا بهم نمیدادی:
‫هشدار به موقع.
‫اوه، چقدر شوم.
‫از الان به بعد...
‫هر قول و قراری که بذاری، ‫هر قدمی که برداری،
‫برگرد و احساس نگرانی کن، چون دیر یا زود...
‫اوه لعنتی! لعنتی.
‫به همین سادگیه بانو.
‫هی نیسی، خیلی متأسفم. داره دیرم میشه.
‫اشکال نداره. کجایی؟
‫میرسم. حواسم پرت شد. خیلی متأسفم.
‫عجله نکن. ما تازه رسیدیم.
‫لعنتی!
‫- هنوز منتظر کسی هستین؟ ‫- بله.
‫آلن، فقط 15 دقیقه شده.
‫"فقط"
‫اوه!
‫شرمنده. شرمنده. شرمنده.
‫به سختی یه کارت پیدا کردم.
‫اوه نه! اشکالی نداره عزیزم.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫اوه! نگاهش کن. چه لباس خوشکلی.
‫- ممنون. ‫- هی!
‫سلام عمو آلن.
‫سلام دانا.
‫خب دانا، میدونی باید بگم که یکم شوکه شدیم
‫که تازه دیروز شنیدیم که توی شهر هستی.
‫کاش یه اطلاع بهمون میدادی که ‫قصد سفر داری.
‫- می‌تونستیم کمک کنیم. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.
‫کجا ساکن شدی؟
‫خب آره، درواقع مسأله همینه.
‫من... یه خونه خریدم.
‫- آره. ‫- چی؟
‫سورپرایز!
‫صبر کن، منظورت چیه یه خونه خریدی؟ کجا؟
‫اینجا. من نقل مکان کردم به لس‌آنجلس.
‫صبر کن، چطوری بدون شغل یه خونه خریدی؟
‫- براون‌استون رو فروختم. ‫- چی؟
‫- چکار کردی؟ ‫- میدونم، میدونم.
‫فکر کردم حداقل یک سال طول بکشه
‫و توی یه آخر هفته تموم شد.
‫بازارهای اینجا الان خیلی عجیبن.
‫- واو، چقدر فروختیش؟ ‫- به اندازه کافی.
‫صبر کن، صبر کن، یه لحظه صبر کن.
‫تمام اینا چه موقع اتفاق افتاد؟
‫ماه پیش، ولی تازه معامله رو بستیم.
‫الان خونه رو خریدی؟
‫آره خب، منظورم اینه که یجورایی ‫همزمان اتفاق افتاد.
‫یه مدت بود بهش فکر می‌کردم
‫و اون دلال یکی رو اینجا میشناخت ‫که اونم یکی رو میشناخت و...
‫درواقع یه خونه‌ی نقلی خوشکله.
‫کنار سیلور لیک‌ـه.
‫یه تور مجازی داشتن که می‌تونستی ‫تمام امکانات رو ببینی.
‫منظورت اینه که حتی بدون دیدنش اونو خریدی؟
‫خب آنلاین دیدمش.
‫یه دقیقه صبر کن. یه خونه از توی اینترنت خریدی؟
‫- آره. ‫- اوه خدا.
‫خب اونقدرا جدی نیست.
‫آلن چرا اینجوری رفتار میکنی؟
‫چون خونه‌ی مادرش رو فروختی.
‫آره و مادربزرگ گذاشتش واسه من
‫پس مال من بود که هرکاری خواستم باهاش بکنم.
‫هی همه بس کنید. خب؟ خواهش می‌کنم.
‫آماده‌ی سفارش هستیم؟
‫اوه نه نه نه، ممنون.
‫فقط چند دقیقه دیگه.
‫بله لطفا.
‫نظرت چیه زیاده‌روی نکنی؟
‫اونه که باید زیاده‌روی نکنه.
‫یه خونه دومیلیون دلاریه. زده به سرت؟
‫آلن...
‫میشه یه دقیقه بری یه هوا بخوری؟
‫گیج شدم.
‫فکر می‌کردم شما...
‫آخه همیشه میگفتی چقدر دلت میخواد ‫من نزدیک‌تر باشم.
‫و چیزی واسه من توی نیویورک نمونده بود.
‫منظورم اینه، تو تنها خونواده‌ای هستی ‫که واسم باقی مونده.
‫معلومه دانا.
‫فقط...
‫این... یکم درکش وقت می‌بره.
‫- فکر می‌کردم هیجانزده بشی. ‫- هستم.
‫هستیم.
‫خب فقط...
‫این... خیلیه.
‫ولی بیا سفارش بدیم، خب؟
‫و بعدش می‌خوام برنامه‌ت رو بشنوم
‫چون می‌دونم ما باحالیم
‫ولی اونقدر باحال نیستیم
‫که تنها دلیلت واسه نقل مکان به اینجا باشیم.
‫خب راستش
‫سعی دارم برم توی کار نویسندگی واسه تلویزیون.
‫تلویزیون...
‫بهتر شدم.
‫میشه...
‫آره بیاید... میشه سفارش بدیم؟ ممنون.
‫مطمئنی نمیخوای برسونیمت؟
‫آره، ترتیبشو دادم.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫مطمئنی؟
‫اوه صبر کن. چرا آدرست رو واسم پیامک نمی‌کنی
‫و بیمارستان همونوراست.
‫میتونم فردا قبل از شیفتم یه سر بزنم.
‫حتما.
‫- بسیارخب. ‫- بسیارخب.
‫فردا می‌بینمت. مواظب خودت باش.
‫مطمئنی نمیخوای برسونیمت؟
‫- آره. ‫- باشه. بریم.
‫خودم میرم. ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫کابوس.
‫سلام، عذر می‌خوام.
‫سعی دارم تاکسی بگیرم ولی گوشیم شارژ تموم کرد.
‫شما شارژر دارید بهم قرض بدید؟
‫شرمنده خانم، اینجا ههمراهمون نیست.
‫من یه شارژر توی ماشینم دارم.
‫ولی میری سمت شرق یا غرب؟
‫خب سیلور لیک.
‫بسیارخب. منم میرم همون سمت. ‫می‌تونم برسونمت.
‫منظورم اینه، خیلی سریع‌تر میشه ‫تا من برم توی ماشینم
‫شارژر رو بیارم، گوشیت رو شارژ کنی
‫و بعدش منتظر باشی یه غریبه دیگه با ماشین
‫بیاد سوارت کنه.
‫اسمت چیه؟
‫دانا.
‫باشه، خوبه.
‫سلام به همگی، کوین هستم. اینجا کار می‌کنم.
‫بسیارخب، این داناست.
‫شب بدی داره، باید یه نفر برسونش خونه.
‫نگرانه که من یه قاتل باشم.
‫پس اگه گم شد، به پلیس‌ها بگید ‫که کار من بوده، باشه؟
‫اسمم کوین بود، گارسون قاتلی که اینجا کار می‌کنه.
‫خوب شد؟ حالت بهتر شد؟
‫نه.
‫باشه خوبه. بریم توی ماشینم.
‫شوخی می‌کنم. میخوای بری؟
‫خب اون آدمای بسیار جذاب پدر و مادرت بودن؟
‫عمه و شوهرش.
‫اوه به نظر خوب میرسن.
‫آره، متوجه اون حال و هوای ناجور موقع شام شدم.
‫آره.
‫- گمونم یه اشتباه کردم. ‫- اوه، چی بود؟
‫فکر می‌کردم از دیدنم خوشحال بشن.
‫راستش عمه‌ام خیلی نجیبه.
‫زن خیلی بامزه‌ای بود.
‫- مشکل عمومه. ‫- اوه جدی؟
‫اون قبلا همسر جوان و جذابش بود
‫ولی حالا واسش مثل یه پرستار خونگیه.
‫عمو آلن.
‫راستش قبلا پلیس بوده.
‫- اوه، عجب. ‫- آره.
‫شاید توام چنین بستگانی داشته باشی.
‫پلیس سابق؟
‫نه، منظورم...
‫آدمای ضدحال، مثل...
‫که هرکاری بکنی، اشتباهه.
‫هووم.
‫نه. نه متوجه نمیشم درمورد چی صحبت می‌کنی.
‫تمام خونواده‌ی من بی‌قیدوشرط عاشق منن.
‫ضمنا خیلی هم عاشق اینن که من یه گارسونم.
‫پس، شوخی می‌کنم.
‫- این ماشینته؟ ‫- اوهوم.
‫لگن من؟ آره.
‫این خوشکلترین چیزیه که دارم.
‫از مادربزرگ بی‌نظیرم بهم رسیده.
‫یه لحظه.
‫ممنون.
‫- شارژر همینجاست. ‫- ممنون.
‫راستی من کوین هستم.
‫سلام کوین.
‫پس تازه اومدی اینجا.
‫از کجا فهمیدی؟
‫یه نفر بهت دروغ گفت و بهت گفت ‫که توی سیلور لیک زندگی می‌کنی.
‫تازه از بروکلین اومدم اینجا.
‫اوه نه جدی؟ بروکلین جای باحالیه.
‫آره، من واسه مدرسه میرفتم نیویورک.
‫میدونی راستش خیلی آشنا به‌نظر میای.
‫تا حالا رفتی نورت‌سیکس توی ویلیامزبرگ؟
‫- نه. ‫- اوه خب
‫اونجا توی بند خودم مینواختم.
‫توی لس‌آنجلس دوستای زیادی داری؟
‫نه، فقط خودمم.
‫در آبی سمت راسته.
‫اوه خونه خوشکلیه. گفتی کارت چیه؟
‫نویسنده‌ام.
‫- ممنون که منو رسوندی. ‫- آره، خواهش.
‫به لس‌آنجلس خوش اومدی و ‫میدونی، اگه یه وقت نیاز داشتی به...
‫- آخ! آخ! ‫- اوه لعنتی، حالت خوبه؟
‫خوبم. خوبم.
‫ای داد بیداد!
‫- آخ. ‫- میخوای من...
‫میتونم کمکت کنم بری داخل.
‫نه نه، خوبم. بخاطر این کفش‌های مسخره‌ست.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫دانا؟
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- اینا باید همینجا باشن؟ ‫- چی؟
‫اوه ه، اونا زباله‌ان.
‫کسایی که واسم اسباب‌کشی کردن ‫اشتباهی جمعشون کردن.
‫جدی؟
‫من چیزی واسه پخش کردن‌شون ندارم.
‫- اونارو میخوای؟ ‫- آره. مطمئنی؟
‫آره.
‫خوبه. ممنونم.
‫اوه!
‫چـی؟
‫لوتر وندرس لامصب؟
‫اوه خدای من.
‫گریس جونز.
‫جنوب فرانسه رو می‌پرستی،
‫اگرچه توی قایق‌های تفریحی مستعد دریازدگی هستی.
‫فقط قایق‌های تفریحی کوچیک.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫در واقع از یه مدرسه شبانه روزی
‫در گشتات اخراج شدی
‫و چندین ماه به عنوان مدل
‫در هامبورگ کار کردی.
‫اشتباهه. بروکسل بود.
‫و تمامش کاملا بی‌اهمیته.
‫بسیارخب، در یه سطح عمیق‌تر
‫وقتی بحث بچه‌ها بشه کاملاً آسیب‌پذیر میشید
‫و بحث دشمنان‌تون که باشه کاملاً بی‌رحم میشید.
‫میدونم خاویار بد نیست.
‫واقعا نمی‌دونم.
‫خاویار آستراست، و من ‫خاوریار بلوگا پتروسیان رو ترجیح میدم.
‫ببین خانم دورا، هرکاری که
‫داری توی دنور انجام میدی...
‫پیشنهاد می‌کنم با من با احتیاط رفتار کنی.
‫خانم، میتونم یه چیزی واستون بیارم؟
‫صدای روفس رو از اتاق بچه شنیدم.
‫من چیزی نشنیدم.
‫- خب من شنیدم. ‫- برگرد بخواب.
‫- ممکنه اتفاقی... ‫- هی!
‫شوهرت رو بیدار نکن.
‫اگه اینطوری تورو ببینه، هردومون رو کتک میزنه.
‫می‌دونی خوشش نمیاد هنوز ‫درمورد اون بچه وسواسی باشی.
‫من یکم پیش اونجا بودم
‫و بچه حالش خوبه.
‫ولی چون یه چیزی شنیدی میرم بهش سر میزنم.
‫تو برگرد بخواب.
‫اگه همینجور مزاحم بچه بشی
‫یاد نمی‌گیره شبا بخوابه.
‫روی شکم خوابیده بود.
‫برگردوندمش.
‫سلام؟
‫کی اونجاست؟
‫گفتم کی اونجا قایم شده؟
‫اون...
‫نمی‌تونست نفس بکشه. من...
‫من برگردوندمش.
‫تو کی هستی؟
‫دانا هستم.
‫دانا.
‫واسه یه نفر خونه‌ی خیلی بزرگیه.
‫جدی؟
‫آره.
‫ولی بین این و براون‌استون، ‫باید یه مقدار پول مونده باشه.
‫- درسته؟ ‫- درسته.
‫و نقشه‌ات واسش چیه؟
‫نمی‌دونم. خرجش می‌کنم تا وقتی که ‫ببینم چطوری استخدام شم؟
‫حس بدی دارم که گذاشتم این‌همه کار رو ‫خودت تنها انجام بدی.
‫می‌دونی، من و مادربزرگت مشکلات خودمونو داشتیم
‫ولی اون غصه بازم سرجاش بود
‫و متأسفم که نتونستم خودمو ازش خلاص کنم
‫و بیشتر کنارت باشم.
‫- مشکلی نیست. ‫- نه، هست.
‫ولی حالا می‌خوام بهت کمک کنم.
‫بسیارخب، خب حوله‌هات کجان؟
‫و زیرانداز پای وان؟
‫و پرده‌ی دوشت؟
‫تازه اومدم اینجا نیسی. باید یکم بهم زمان بدی.
‫باشه ولی آخرین بار کِی دوش گرفتی؟
‫و روکش تختت اینجا کف زمین چکار می‌کنه؟
‫اوه خدا.
‫راستش اینجا از خواب بیدار شدم.
‫جدی؟
‫آره، گمونم توی خواب راه میرفتم.
‫- توی خواب راه میرفتی؟ ‫- آره.
‫یه خواب دیدم.
‫درمورد مادرم.
‫ولی اون نبود، انگار که...
‫بهم حمله کرد، و بعدش بیدار شدم.
‫خیلی عجیبه. نمی‌تونم توضیحش بدم.
‫باشه دانا. خب صحبت جدی بکنیم؟
‫من حس خوبی درمورد تمام اینا ندارم.
‫درواقع نگرانم.
‫درمورد؟
‫هیچکدوم اینا به‌نظرت یکم شتابزده نیست؟
‫بیخیال شدن همه چیز و اومدن به اینجا
‫بدون اینکه به کسی بگی، ‫بدون اینکه حتی تخت آماده داشته باشی.
‫فکر نکردی ممکنه ارزششو داشته باشه ‫که به ماها یه اطلاع بدی؟
‫چرا باید بهتون اطلاع میدادم؟
‫توی اون خونه بزرگ تنهایی نشسته بودم
‫واسه یک‌سال کامل و هیچ خبری از هیچکس نبود.
‫منم زندگی خودمو دارم.
‫کسی نمیگه زندگی خودتو نداری.
‫همه‌ش بخاطر اینه که مادربزرگ ‫خونه رو نداد به تو؟
‫عصبانی هستی؟ بحث پوله؟
‫منم بخشی از اون تصمیم بودم
‫- محض اطلاعات، ‫- جدی؟
‫پس نه راستش.
‫باشه، چه تصمیمی؟
‫سپردن خونه به تو.
‫مادرم حس کرد نیاز به کمی ثبات داری
‫چون نگرانت بود
‫و حالا درک می‌کنم که چرا، ‫چون به‌نظر خیلی آشنا میاد.
‫آشنا؟
‫گوش کن، من عاشق مادرت بودم.
‫اولیویا واسم مثل خواهر بود
‫ولی ذهنش خیلی شکننده بود.
‫گمونم اگه به اولیویا کمی ثبات داده میشد
‫شاید الان هنوز اینجا بود.
‫- اون و برادرم هردوشون. ‫- واو. بسیارخب، دیگه این زیادیه.
‫بعضی چیزا می‌تونن ژنتیکی باشن دانا.
‫- واو! ‫- می‌تونن توی خون باشن.
‫واو، جدی؟
‫اگه کسی دیوونه باشه، بدون شک تویی.
‫- ببخشید؟ ‫- نمی‌دونم اصلا چرا باور کردم
‫که تو سر سوزنی به من یا هرکسی ‫جز خودت اهمیت میدی.
‫نمی‌دونم اصلا چرا یه کلمه از حرفات رو باور کردم.
‫"اوه، خیلی دوست داریم اینجا پیشمون باشی دانا."
‫"هروقت آماده بودی پا شو بیا اینجا."
‫خودت اینو گفتی! ولی میدونی چیه؟
‫طوری نیست.
‫طوری نیست چون من واقعا نیازی بهت ندارم.
‫حالا پول خودمو دارم و می‌تونم از پس خودم بربیام.
‫بهت نیاز ندارم.
‫- باشه. ‫- بهت نیاز ندارم.
‫باشه خب چیزی که من نیاز ندارم همینه.
‫چون امروز دو شیفت سرکارم
‫- پس میرم. ‫- باشه، خواهش می‌کنم. برو.
‫میدونی مشکلت چیه؟ فکر می‌کنی همه‌چیزو می‌دونی.
‫خب میدونی چیه؟ وقتی تمام پول‌هایی که
‫از فروختن خونه‌ی مادرم گیرت اومده، تموم بشه
‫مشخص میشه کی میاد ‫در خونه‌ی اون یکی رو میزنه، پرنسس.
‫پرنسس، جدی؟
‫اگه می‌خوای یه پرنسس ببینی، ‫چرا یه نگاه توی آینه نمیندازی؟
‫- اوه دختر. ‫- چطور بود؟
‫باید قبل از اینکه بیای سراغم به اعصابت مسلط باشی،
‫چون این اوکی نیست.
‫تو اوکی نیستی!
‫یه دوش بگیر!
‫[راستش نیاز دارم کسی منو برسونه]
‫سلام.
‫میدونی، اگه واقعا میخوای یه لس‌آنجلسی بشی
‫باید یه ماشین بخری.
‫راستش گواهینامه ندارم.
‫چی؟
‫وقتی توی شهر بزرگ بشی اینجوری میشه.
‫شهر!
‫نیویورکی‌ها منو میکشن با اون چیزای شهری‌شون.
‫یه میلیون شهر توی دنیا هست.
‫میشه یه چیز دیگه گوش بدیم؟
‫آره اوه خواهش می‌کنم، منو نجات بده.
‫میدونی این آهنگ افتضاحه، نه؟
‫آه باشه.
‫این نابغه‌ست.
‫این چیه؟
‫زباله‌های تو که الان گنجینه‌ی منه.
‫راستش یکم نگران شدم ‫که بعد از اون پیام وحشتناک
‫صفحه گرامافون‌هاتو پس بگیری.
‫هنوز امکانش هست.
‫خب درمورد این بندی که توش بودی بگو.
‫داستانش طولانیه.
‫شروع کن.
‫و نه، ساندویچ‌زن مترو، پیشه‌ی من نبود.
‫و بعدش جریان پانک از هم پاشید ‫و واسه همین منطقه خلیج رو ترک کردم.
‫و اومدم اینجا
‫و یه مدت توی چندتا بند مستقل نواختم
‫و یکم سیاحت کردیم که باحال بود
‫تا وقتی که دیگه زیاد شد و مجبور شدم بزنم بیرون
‫چون اون کوفتیا به اندازه کافی واسه من جدی نبودن.
‫شاید بهتر بود میرفتم به بروکلین
‫مثل تمام دوستام ولی بیخیال.
‫گمون نمی‌کنم چیز زیادی رو از دست دادی.
‫لطف داری که اینو میگی.
‫هنوز دلت واسش تنگ نشده؟
‫- بروکلین؟ نه راستش. ‫- عالیه.
‫این خیلی چیزه.
‫بعدش وارد موزیک الکترونیک هاوس شدم
‫و میدونی
‫یه وقتا دلم واسه نواختن سازهای واقعی تنگ میشه
‫ولی ترکیبی واسم خیلی جالب‌تره
‫و می‌تونی از توی لپتاپ انجامش بدی.
‫و بعدش از اون موقع روی آلبومم کار می‌کنم.
‫چقدره؟
‫7450 دلار.
‫برش میدارم.
‫واو.
‫تو سمت شرق زندگی می‌کنم. منم همینطور.
‫مرکز شهر. اون سمت سنچری سیتی‌ـه.
‫و بعدش خونه‌های خرپولا.
‫لس آنجلس همینه.
‫خب، درمورد تلویزیون واسم بگو.
‫چی بگم؟
‫چطوری می‌نویسیش؟
‫اوه.
‫بسیارخب، درچه مورد واسه تلویزیون می‌نویسی؟
‫هنوز هیچی
‫ولی سعی دارم وارد بشم درمورد ‫چیزای بلند و آبکی بنویسم.
‫مثل سریال‌های طولانی و آبکی؟
‫ملت هنوز سریال آبکی نگاه می‌کنن؟
‫درواقع بیشترین بیننده تلویزیونی در دنیا رو داره.
‫ولی گمونم چون مخاطبینش معمولا خانم‌ها هستن
‫هیچکس فکر نمی‌کنه کسی اونارو تماشا کنه.
‫گل گفتی.
‫قبل از فوت مادربزرگم همیشه تماشاشون می‌کردم.
‫هر روز.
‫بیمارستان عمومی، روزهای زندگی ما،
‫تمام فرزندان من.
‫اونارو داستان‌های خودش مینامید.
‫صبر کن، این موسیقی هم مال مادربزرگت بود؟
‫نمیدونم متعلق به کی هستن.
‫توی یه کمد همینجوری پیداشون کردم.
‫خب اگه می‌خواستم حدس بزنم، احتمالا ‫واسه باباست چون بیشترش از گروه فانکدلیکـه.
‫باید یه سراغ ازش بگیری.
‫راستش اون مُرده پس نمی‌تونم.
‫متأسفم.
‫مادرم هم همینطور.
‫- طوری نیست. ‫- آره، منم...
‫وقتی بچه بودم پدر و مادرم رو از دست دادم.
‫اوه.
‫متأسفم.
‫می‌خوای یه باشگاه یتیمی راه بندازیم؟
‫هی، واسه اونا کمک نیاز داری؟
‫راستش آره.
‫ولی بذار پول بنزین رو بهت بدم.
‫نه نه، الان توی باشگاه یتیمی با همدیگه هستیم.
‫یتیم‌ها به بقیه یتیم‌ها پول نمیدن. ‫داد و ستد می‌کنن.
‫با ضربه.
‫اینم از تخت.
‫اینترنتم وصل نیست.
‫چی؟ اینترنت نداری؟
‫باید وصل بشم به هات‌اسپاتم.
‫سلام.
‫اوه!
‫سلام عزیزم.
‫از کجا اومدی؟
‫باشه، باشه. چیزی نیست.
‫بابا!
‫مامان!
‫کمک!
‫روفس.
‫روفس!
‫اوه خدای من! روفس!
‫نفس نمیکشه.
‫چکار میکنی؟ ولش کن!
‫تو بچه‌مو کشتی!
‫بس کن!
‫غرق شده بود! بس کن!
‫تام! کمک!
‫یه نفر کمک کنه!
‫کمک، خواهش می‌کنم!
‫لوک!
‫روفس!
‫روفس، عزیزم.
‫عزیزم.
‫اینجا چه خبره؟
‫توماس، نه!
‫- خواهش می‌کنم نکن... ‫- تو کی هستی پسر؟
‫توماس، نه.
‫بلند شدم که یه لیوان آب بخورم
‫و اینجا بودم و داشتم می‌نوشیدمش.
‫و بعدش یهویی اینجا نبودم. یه جای دیگه بودم.
‫- کجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کنار یه رودخونه.
‫یه پسر اونجا بود و...
‫یه زن، زنی که توی این خواب بود
‫همونی بود که شب قبلش با مادرم بود.
‫پس خوابت برد؟
‫نمی‌دونم. چنین حسی نداشت.
‫دیوونه‌ام؟ به نظر حرفام دیوونگیه.
‫ولی اتفاق افتاد. دقیقا رخ داد.
‫من اینجا نبودم.
‫من جواب میدم.
‫خب...
‫سلام.
‫الان صدای یه عالمه جیغ شنیدیم.
‫همه چیز مرتبه؟
‫آره، دانا داشت کابوس می‌دید.
‫الان حالش خوبه.
‫دانا کیه؟
‫اینجا خونشه. تازه از بروکلین اومده اینجا.
‫شماها...
‫ما همسایه هستیم.
‫- ببخشید، شما کی هستین؟ ‫- من کوین هستم.
‫من دوست دانام و... توی اسباب کشی کمکش می‌کنم.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫عذر می‌خوام. ترسیده بودم. ‫گمونم بخاطر خونه‌ی جدیده.
‫به نظر میرسید که بهتون آسیب رسیده.
‫خوبم. کوین بهم کمک میکنه.
‫خب
‫اینجا محله‌ی خیلی آرومیه
‫با یه عالمه بچه.
‫حتما. متأسفم.
‫بسیارخب، اگه چیزی نیاز داشتی بهمون اطلاع بده.
‫بدون شک.
‫عوضیا.
‫میخوای به عمه‌ات و شوهرش زنگ بزنی؟
‫نه.
‫متأسفم واسه این اتفاق.
‫قبلا اتفاق افتاده بود؟
‫نه راستش. نه، گمون نکنم.
‫خب
‫چرا یه دوش نمی‌گیری که حالت جا بیاد؟
‫شاید بهت کمک کنه آروم بشی.
‫میخوای بری؟
‫نه، مگه اینکه تو بخوای.
‫هی.
‫- الان چطوری؟ ‫- بهترم.
‫خوبه.
‫شام سفارش دادم.
‫امیدوارم غذای تایلندی دوست داشته باشی.
‫راستی طبق چیزی که اینترنت گفته
‫به نظر میرسه توی خواب راه میرفتی.
‫دیوونگیه.
‫امروز صبح وقتی از خواب بیدار شدم ‫جلوی همون اتاق ایستاده بودم
‫و فکر کردم "دارم توی خواب راه میرم؟"
‫"تا حالا این اتفاق نیفتاده بود."
‫آره ممکنه به خاطر کمبود خواب، استرس و سفر باشه.
‫خب دچار کم‌خوابی بودم.
‫استرس داشتم.
‫تازه از اون سر کشور اسباب کشی کردم به اینجا.
‫اوه...
‫اختلاف زمانی پرنسس منو خوابگرد کرده؟
‫پرنسس؟
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫چرا با این اسم صدام زدی؟
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫خنده‌ش کجاست؟
‫خب خودت تنهایی این خونه رو نخریدی؟
‫و دیدم چندهزار دلار واسه ‫یه مشت چیز مزخرف خرج کردی.
‫و اشکالی نداره. پول داشتن چیز بدی نیست.
‫میخوام بری.
‫صبر کن، الان چی شد؟
‫میخوام بری کوین. شرمنده.
‫یه اشتباه بود.
‫چرا باید چنین چیزی بگی؟
‫تو هیچی درمورد من نمی‌دونی.
‫من متوجه نمیشم دانا.
‫من... واقعا...
‫میخوام بری.
‫باشه.
‫هنوز نگران خوابگردی هستی؟
‫باهاش کنار میام.
‫حس می‌کنم باید بگم متأسفم
‫اگه حس می‌کنی که داشتم قضاوتت می‌کردم یا هرچی.
‫چنین قصدی نداشتم.
‫کوین!
‫دانا؟
‫چی...
‫تام! آتیش! آتیش!
‫تام، بیدار شو!
‫روفس!
‫یه نفر بچه‌م رو برد!
‫روفس!
‫- روفس! ‫- هی!
‫هی! این چیه؟
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫این یه خوابه؟
‫تو روفس هستی؟
‫- همون آدم منفوری. ‫- چی‌ام؟
‫تو همون سیاه‌سوخته‌ی مُرده‌ای ‫که زمین مارو می‌خواد.
‫منو چی صدا زدی؟
‫می‌دونم کار تو بود. ‫وقتی بچه بودم نجاتم دادی.
‫و بعدش دوباره وقتی که داشتم غرق میشدم.
‫مامان دیدت. بابا هم دیدت.
‫من خیلی کوچیک بودم.
‫ما کجاییم روفس؟
‫توی مزرعه‌مون. اینو نمی‌دونی؟
‫روفس!
‫کجایی پسرک کوفتی؟
‫آروم باش رییس. اون فقط یه پسره.
‫ساکت، قبل از اینکه تورو هم آش و لاش کنم.
‫درمورد بازی کردن توی اون شومینه بهش گفتم.
‫روفس! بیا اینجا ببینم!
‫بیا تا با شلاق حالتو جا بیارم پسر!
‫نه! منو ول نکن!
‫- بیا بیرون روفس. ‫- نه، منو ول نکن.
‫میشنوی؟
‫اون منو میکشه. منو میکشه!
‫روفس!
‫بیدار شو دانا. بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫دانا. دانا.
‫اسمت داناست، درسته؟
‫بهت آسیب نمیزنم. چیزی نیست.
‫خانم اولیویا رو میشناسم.
‫چی؟
‫شب پیش هیگار می‌مونه.
‫ازش مواظبت می‌کنه.
‫بلدی چطوری بری اونجا؟
‫مستقیم از جنگل رد شو.
‫میرسی به یه جاده.
‫بپیچ سمت چپ، یکم که از تقاطع گذشتی
‫منزل هیگار سمت راستته.
‫قبل از اینکه بری، میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫تو فرشته‌ای یا یه چیز دیگه؟
‫نمی‌دونم.
‫موفق باشی.
‫باید برگردم.
‫هی.
‫می‌بینمت توی پرچین‌ها قایم شدی.
‫زود باش بیا توی جاده.
‫عجله کن.
‫بیا اینجا ببینم!
‫عجله کن.
‫هیگار؟
‫چرا وقتی صدات زدم چیزی نگفتی؟
‫این موقع شب بیرون چکار می‌کنی؟
‫خوابم نبرد.
‫شانس آوردی دنیل پیره اینجا پیدات کرد.
‫جای اینکه چندتا گشت‌زن پیدات کنن.
‫ممکنه به جرم فرار کردن ببرنت.
‫خب، راه بیفت سمت خونه.
‫لباس خوشکلی تنت کردی.
‫دلت نمی‌خواد کثیف بشه.
‫باید بذاری سوارت کنم برت گردونم، ها؟
‫زود باش.
‫آه...
‫نه ممنون.
‫خب بهتره الان بیای خونه.
‫این بیرون امن نیست.
‫هیگار؟
‫بله.
‫دانا؟
‫بیا داخل.
‫واقعا خودشه؟
‫آره. گمون کنم.
‫فامیلت جیمزـه؟
‫آره.
‫باید خسته باشی.
‫چرا نمی‌شینی؟
‫چیزی نیاز داری؟ یکم آبی چیزی میخوای؟
‫- بذار برم یکم آب واست بیارم. ‫- نه، نه.
‫باید یکم هوا بخورم، و شما دوتا ‫بهتره با هم خلوت کنید.
‫اوه خدای من.
‫واقعا خودتی.
‫الان چه سالیه؟
‫سال 1815.
‫تو از چه سالی اومدی؟
‫2016
‫ولی من 12-11 ساله اینجا گیر افتادم.
‫متوجه نمیشم.
‫وقتی رفتم، هنوز دوسالت نبود.
‫سال 1993 بود.
‫تو یه برده هستی؟
‫اوه نه، آزادم.
‫از کجا فهمیدی اینجا پیدام کنی؟
‫یه برده. یه مرد.
‫لوک؟ کچل بود؟
‫سالها پیش دید که کنار رودخونه ناپدید شدی.
‫خیلی زود
‫بهم بگو چطوری اینکارو می‌کنی؟
‫چطوری میری خونه؟
‫من نمی‌دونم چطوری میشه.
‫نمی‌دونم.
‫منظورت چیه که نمی‌دونی؟
‫نمی‌دونم. فقط اتفاق میفته. من...
‫منظورت چیه فقط اتفاق میفته؟
‫نمی‌دونم. نمی...
‫متوجه نمیشم چه اتفاقی داره میفته.
‫چندبار توی زمان عقب و جلو شدی؟
‫سه بار.
‫چندسالته؟
‫26
‫منم وقتی این اتفاق واسم افتاد 26 سالم بود.
‫اصلا منو یادت میاد؟
‫پدرت درمورد اتفاقی که افتاد چی گفته؟
‫اون مرده.
‫چی؟
‫توی همون حادثه‌ی تو فوت کرد.
‫اوه!
‫اوه خدا.
‫دانا...
‫کی...
‫کی تو رو بزرگ کرد؟
‫متوجه نمیشم.
‫تو زنده‌ای؟
‫اوه خدای من.
‫جناب دنیل، خواهش میکنم.
‫باید بهم بگی.
‫- خفه شو! چه خبره؟ ‫- خواهش می‌کنم جناب دنیل.
‫این دیگه چجور دوز و کلکیه؟
‫- دوتامون باید فرار کنیم. ‫- چی؟
‫بهش چی گفتی؟
‫گفتم فرار کن!
‫نه، فرار نمی‌کنی. لامصب!
‫برگرد اینجا. برگرد.
‫فرار نکن.
‫بیا ببینم. بیا ببینم.
‫آخ!
‫پدرتو در میارم!
‫میدونی باید تقاصشو پس بدی، نه؟
‫- دانا. ‫- دانا.
‫- صبر کن. ‫- دانا.
‫هی، منم.
‫منم. منم.
‫آروم باش.
‫منم. منم.
‫من دیوونه‌ام.
‫نه، دیدم که ناپدید شدی
‫و یهویی دوباره جلوم ظاهر شدی.
‫تو دیوونه نیستی. هرچی که هست واقعیه.
‫واقعیه.
‫اون اونجاست.
‫کی؟
‫دانا، کی اونجاست؟
‫دانا.
‫مادرم.
‫اون زنده‌ست.
::. FardisFilm.IR .::